قبله ام یک گل سرخ

تعطیل

تعطیل

تعطیل

تعطیل

تعطیل

این وبلاگ هک شد

 وقتی شب پر از صدای گريه وهراس مرگه
باد پاييزی تو فکر چيدن يدونه برگه
وقتی تو چله سرما تک درختی تک و تنهاست
به کدوم اميد واهی بگه خورشيد پشت ابراست؟
وقتی عاشقی سيا مست؛ با دو تا چشمای گريون
کنج ميخونه ميشينه از غم زمونه داغون
فقط اونه که می دونه شب سياه و راه درازه
اونی که دلش را برده دنيا شم ميخواد ببازه
من همون يه دونه برگم که رسيده وقت مرگم
کی ميدونه شایدم تو بگیری دستای سردم
شایدم درخت پیرم؛ که تو چنگ باد اسیرم
کاشکی تو باشی بهارم ببینم که جون میگیرم
ببینم عاشقی شادم که به کام دل رسیده
با دو تا چشمای نازت به خود خدا رسیده
من میخوام که سبز باشم تا دوباره پا بگیرم
سراغ تو رو تو ابرا از خود خدا بگیرم
اگه تو باشی کنارم دیگه غصه ای ندارم
شعرامو واست میخونم سر رو شونه هات میزارم
من میدونم با تو بودن واسه من فقط یه رویاست
ولی رویای قشنگت واسه من تموم دنیاست
تو همون عزیز نازم تو همه راز و نیازم
پا گذاشتی توی قلبم خونتو اینجا میسازم

خواستم عشق را معنی کنم...؟

به نزدیک آن قفس کنار پنجره رفتم

آن را باز کردم تا آن پرنده زیبا آزاد گردد

ولی آن هنگام که آن پرنده به سوی آسمان پر گشود

معصومانه به زمین افتاد!

به قفس نگریستم، نه...! نه...!

آن پرنده بالهایش را درون قفس جا گذارده بود!

آری...!

آن پرنده به آن قفس عادت کرده بود

آخر، آن پرنده زیبا به میله های آهنی آن قفس دلباخته بود

ولی پرواز برای پرنده هاست تو هم اگر پرنده ای پرواز کن!!!

پرواز ارزویم بود

قوی سفید را دیدم!

بالهایم را گشودم

پر گشودم به اسمان

ولی من که سفید نبودم

من خاکی و زمینی بودم

قوی سفید رفت و رفت

من بالهایم شکست

از اسمان افتادم

پرواز کردم ولی اسمانی نشدم

حالا میدانم

برای حس پرواز هم پرواز می خواهم

مهربان ترینم بال پروازم باش....

  این بود ارزوی پرواز دلهایتان اسمانی قلبتان سرشار از عشق با احترام شایان